ZUID-KOREAANS RIJBEWIJS

Koreaans rijbewijs
WETENSWAARDIG
Ik raad u aan zo vroeg mogelijk te komen. Het hele proces duurde bijna een hele dag, ook al arriveerde ik pas om 8:45 uur 's ochtends.
Houd er rekening mee dat uw Engelse taalvaardigheden beperkt zijn. Er was een dame die Engels sprak en die mij door het hele proces heen loodste.
Neem ongeveer 100.000 won mee. Je betaalt niet alles, maar wel zo'n 75 won aan incidentele kosten. Daarna heeft u misschien zin in een lunch. Er is mogelijk een restaurant op het terrein.
Neem pasfoto's mee. Er zijn maximaal vijf foto's nodig gedurende de dag, om redenen die niet worden uitgelegd.
HOE JE JE KOREAANSE RIJBEWIJS KRIJGT
(Gebaseerd op het examenbureau in Naju, provincie Zuid-Jeolla)

Mediavine
Eerst volgt u een veiligheidscursus, waarbij u een uur lang een video bekijkt. Het is allemaal in het Koreaans, maar als je goed kijkt, vind je er ook wat antwoorden voor het schriftelijk examen. Ik hoorde dat er ondertiteling was, maar niemand dacht eraan om die aan te zetten.
Vervolgens moet u zich registreren en een ‘lichamelijke test’ ondergaan, waarbij uw ogen worden getest.
Dan is er nog het schriftelijk examen, dat op de computer plaatsvindt. 40 vragen in het Engels. Ik heb er eigenlijk niets van geleerd, behalve dat ik de instructies in de veiligheidsvideo moest volgen. Een collega vertelde mij eerder dat ik altijd “goede bestuurder” moest antwoorden. Als je het echt moet leren, vraag dan een Koreaanse of buitenlandse vriend om het online op te zoeken. Ze zijn gemakkelijk verkrijgbaar en niet al te moeilijk te vinden.
Vervolgens moet u het rijexamen ‘op het circuit’ afleggen. Dat is gemakkelijk. Kom op tijd en bekijk de video's waarin alles aan u wordt uitgelegd. Dit examen is gemakkelijk en het is bijna onmogelijk om te zakken. Je moet dingen als richtingaanwijzers en ruitenwissers aanzetten.
Dan volgt het echte examen. Het rijexamen, waarbij u 5 km lang een GPS volgt, onder begeleiding van een rij-instructeur en een partner die u ofwel laat voorrijden ofwel de eerste stap laat zetten.
Na afloop van de test krijgt u een bevestiging of u geslaagd bent. Vervolgens gaat u terug naar het kantoor en wacht u tot uw rijbewijs wordt uitgeprint.
Haal je rijbewijs en ga eropuit! Er zouden bussen of taxi's in de buurt moeten staan, zoals in mijn geval in Naju, vlak bij Gwangju.
MIJN KOREAANSE RIJBEWIJSVERHAAL
EEN LANGE DAG BEGINT
Ik was volkomen uitgeput, zeker omdat ik nog een nacht in dat vreselijke, door muggen geteisterde hotel moest doorbrengen. Ik nam een slok van een koud bakje koffie en maakte me klaar terwijl op tv de laatste wereldbekerwedstrijd van die dag werd uitgezonden. Een paar ogenblikken later stond ik buiten en zocht ik door de straten naar een taxi. Dat was het eerste teken dat het een lange dag zou worden.

Mediavine
De reis naar dit kleine stadje in het zuidwesten van Korea kostte me al een dag van mijn verder ontspannen vakantie, maar eerlijk gezegd had ik behoefte aan wat actie. Op dit moment had ik geen zin om te reizen, omdat ik eind deze zomer een grote reis had. Ik was al een tijdje verwend met luie dagen en scooterritten naar het strand. Wat kon ik anders doen?

Ik wilde al heel lang een auto, en om in Korea te kunnen rijden had je eerst een rijbewijs nodig. Mijn Amerikaanse exemplaar was verlopen, dus omruilen was niet mogelijk. Ik had een aantal examens op de planning staan en die dag had ik weinig tijd.

NAJU
De taxi stopte voor het kantoor in dit niet bepaald pittoreske en moeilijk bereikbare stadje. Naju is een klein stadje waarvan de gigantische peren in het hele land als nieuwjaarsgeschenken worden beschouwd. Om deze kleine stad te bereiken, moet je het geluk hebben in Seoul te wonen (rechtstreekse busverbindingen) of in Busan. Je kunt ook naar het nabijgelegen Gwangju reizen en daar overstappen.

Mediavine
Omdat ik tot de laatste categorie behoorde, had ik het genoegen om een dagje vakantie te mogen doorbrengen in dit kleine pareltje. Het extra plezier van het missen van mijn halte maakte de reis nog hopelozer, omdat ik er in eerste instantie van uitging dat het busstation van Naju mijn eindhalte was.

Toen ik het regionale reisbureau binnenkwam, zag ik tot mijn genoegen een aantal borden in het Engels. Ik kan een paar woorden lezen en kennen, maar mijn Koreaanse taalvaardigheden zijn meer geschikt voor informele gesprekken, taxiritten en restaurants. Net als bij andere mensen helpt alcohol ook. In het ergste geval worden er serieuze en nuchtere vragen gesteld, waarop duidelijke antwoorden vereist zijn. Ik nam een kaartje en toen mijn nummer werd omgeroepen, sperde de dame aan de balie haar ogen wijd open.

Ik wist wat er gaande was. Ze was wanhopig op zoek naar iemand en gelukkig was er ÉÉN medewerker in het gebouw die mij door het hele proces heen kon helpen. De mensen op kantoor waren ontzettend aardig en ik ben hen ontzettend dankbaar dat ze deze dag zo geweldig mogelijk hebben gemaakt.

CONTROLEPUNTEN
Toen de eerste banden verschenen, werd mijn vastberadenheid groter. De koffie had zijn werk gedaan. De eerste stap was de belangrijkste en tevens de voornaamste reden waarom ik zo vroeg moest arriveren. Een veiligheidstraining van een uur was een onvermijdelijk obstakel en aangezien ik online geen voorbereidingsmateriaal kon vinden, was het misschien beter geweest om aanwezig te zijn.

Hoewel de hele video werd gefilmd als een Koreaanse quizshow, was de slapstickhumor ervan c

Schadelijk, hoewel kitscherig en soms makkelijk te begrijpen. Er zaten veel mogelijke antwoorden in verstopt, waardoor ik de video belangrijk vond. Het leek wel alsof de video alleen voor mij bedoeld was, want de rest van het publiek viel meteen in slaap of ging verder met het spelen van games of het bellen op hun telefoon. Na een uur voelde ik me klaar voor het schriftelijk examen, ook al waren mijn zenuwen nog niet helemaal verdwenen. Ik had tenminste een plan.

Hierna volgde het routinematige ‘lichamelijke’ onderzoek, dat slechts een korte oogtest omvatte. Bedankt, bril. De Engelstalige medewerker stempelde mijn briefje af ter bevestiging dat ik alle controlepunten had afgerond. Deze keer zei ze dat ik naar boven moest gaan om de schriftelijke test te doen. Het zou 40 minuten duren en zoals altijd wenste ze me succes. De zenuwen kwamen terug.

Ik gaf het briefje aan iemand in de examenruimte en bevestigde dat de toets in het Engels zou zijn. Het examen werd op een computer afgenomen en ik had 40 minuten om het te maken. Geen voorbereiding. Geen leerstof, behalve de video van een uur ervoor. Het was een cruciaal moment en gelukkig herinnerde ik me het advies van een collega: "Geef het 'leuke' antwoord."

ONDERWEG
Ik slaagde dus voor het examen, als een goede bestuurder. Met een beetje gezond verstand ben ik geslaagd! De koffie was even uitgewerkt en ik moest mijn antwoorden even heroverwegen, maar het was voorbij. Op naar de volgende stap.

De dag ging sneller voorbij dan verwacht en ik was er klaar voor. Het was net voor het middaguur en ik wist dat het land om 12 uur stil zou staan. Mijn hoop op een snel einde werd de bodem ingeslagen toen mij werd verteld dat het volgende examen pas om 13.30 uur zou zijn. Ik doodde de tijd met wat matig gekruid varkensvlees in de kelder, wetende dat er nog twee stappen moesten worden gezet: eerst een rijexamen op de testbaan en tot slot een rijexamen op de openbare weg. Het leek mij het moeilijkst, dus uiteraard schonk ik mezelf nog een kopje koffie in.

Mediavine
De wachttijd gaf mij de gelegenheid om de instructievideo's nog eens te bekijken vóór het examen. Ik had het idee dat er geen Engelse instructies in dit examen zouden zitten, dus de video's waren een zeer welkome hulp. Alles leek zo streng en formeel. De spanning nam toe. Mijn naam werd omgeroepen, ik ging naar het parcours en stapte in één van de testauto's.

De zenuwen verdwenen snel toen ik de examenopgaven relatief gemakkelijk haalde. Op een scherm op het dashboard kreeg ik de opdracht de ruitenwissers te bedienen, de richtingaanwijzer aan te zetten en de automatische transmissie van ‘Parkeren’ naar ‘Rijden’ te schakelen. Ik heb de cursus afgerond en ben doorgegaan naar de laatste fase.

Dat was het rijexamen, maar eerst moesten we weer wachten. Meer tijd om na te denken over de laatste fase, en ook meer cafeïne. Een lichte geeuw omstreeks 3.00 uur gaf mij de motivatie om door te gaan, en omdat ik geen zin meer had in een druppel koffie, was een Pepsi voldoende. Ik heb het opgedronken voordat de examinator het me vroeg. Door te wachten op dit examen had ik nog meer tijd om me met video’s voor te bereiden.

Na nog eens 30 minuten vertrokken we. Ik controleerde alle punten van de auto, stapte netjes in en reed de 5 km lange route zoals in het boekje stond. Uiteindelijk parkeerde ik perfect parallel en wist ik het zeker: ik was geslaagd! Ik zou diezelfde dag nog mijn rijbewijs halen! Succes! Na al het wachten en de uitdagingen was het zover. Ik bedankte de medewerker die mij de hele dag had geholpen en ging naar huis.

Mediavine
SUCCES! RETROSPECTIEF.
Het was voorbij en ik kon eindelijk tot rust komen. Er zijn geen constante bewustzijnstoestanden meer. Ontspan je maar en ga naar huis. Twee busstations verder had Yeosu nooit zo mooi kunnen zijn.

Als ik terugkijk, had ik misschien wel dramatische gedachten over het behalen van mijn Koreaanse rijbewijs, maar het hele proces was stressvol. Voeg daar de taalbarrière en alle officiële zaken aan toe en je krijgt er stress van. Misschien ligt het aan de verkeersautoriteiten.

ONZE EN UW GEDACHTEN!
Zoals je uit mijn verhaal kunt opmaken, was dit een avontuur vol cafeïne dat mij de vrijheid gaf waar ik al zo lang naar op zoek was. Vergeleken met de VS is het in Korea veel gemakkelijker en sneller om een rijbewijs te halen. Wat bedoel je nou allemaal? Zodra je je rijbewijs hebt, hoor ik graag over je ervaringen.